IMG_5911

Moet je naar de punt van de laars van Italië? Nou nee. De bergen zijn mooi, maar niet spectaculair. De kusten zijn dat ook niet en bovendien volgebouwd. Voor strandliefhebbers zijn er wel lange stranden aan de Ionische kust (onderkant) en allerlei baaitjes aan de Tyhrreense kust (bovenkant van de laars). Maar die zitten in de zomer prop- en propvol met toeristen.

Wij kwamen in onze zoektocht naar een leuke, nee acceptabele camping aan de Tyhrreense kust werkelijk niks tegen. Ten eerste zaten de campings dus prop- en propvol. Er was weinig ruimte per kampeerder (veelal families), dus kozen de meesten ervoor om dan maar de weggetjes tussen de campingplekken ook toe te eigenen. Kon onze camper mooi niet langs.

Ten tweede waren de campings duur, echt verschrikkelijk duur en dan hebben we het over 50 euro of meer voor een nachtje opgepropt zitten. En tot slot was er overal die vreselijke ‘animazione’. De reden dat de campings zo duur zijn, want er staat een heel team jongeren klaar om iedere dag en iedere avond een handjevol matig geïnteresseerden te bestoken met allerhande workshops en clownsacts. Met altijd het geluid om standje maximaal.

Oh en dan vergeten we die verschrikkelijke muggen, die door elk gaatje naar binnen komen (en die gaatjes zijn dan weer nodig vanwege de extreme hitte…). We zijn die nacht door wel 50 muggen bezocht. Kortom, een nacht op een camping in de buurt van Tropea (op zich mooi middeleeuws stadje met prachtige rotsformaties maar zooooo veeeeeel toeristen) kan wellicht mooi zijn in het voorjaar of najaar. Meerdere nachten zelfs. Misschien wel een hele week. Maar voor ons was het de hel. We verlieten vroeg in de ochtend vermoeid de kuststreek door het eerste de beste kronkelweggetje landinwaarts te nemen.

Achteruit kijkend naar de zee zagen we wel mooi de vulkaan Stromboli in de zee liggen. Vanaf het iets hoger gelegen binnenland lagen de kust en de zee er opeens weer rustiek bij. Geen toerist te zien. Maar we moesten vooruit kijken en opletten. Het kronkelweggetje werd slechter, er kwamen enorme gaten in de weg, en zo wisten we dat we dichtbij kwamen. Dichtbij Papaglionti, een spookdorp op nog geen kwartier rijden van de meest toeristische kust van Zuid-Italië.

IMG_5925   IMG_5922

In 1952 al werd dit dorp getroffen door een zware overstroming, maar het duurde tot 1984 voor het dorp definitief verlaten werd. Toen was eindelijk het nieuwe, niet onder maar bovenaan de heuvel gelegen dorp af. Papaglionti Nuovo. Dus lag het oude Papaglionti er nog niet eens zo slecht bij, toen wij aankwamen bij de met mos begroeide huizen. En zagen we vele inwoners.

Er waren de kikkers in de poel. De vieze stinkpoel. De poel die vast ooit gebruikt werd om te wassen en wellicht zelfs voor drinkwater.

IMG_5929   IMG_5928

Er waren de zwaluwen in de kerk. De prachtige kerk. Unieke rust en schoonheid, maar al jaren in verval en ook wel spookachtig. En dan opeens die fladderende zwaluwen.

IMG_5902  IMG_5903  IMG_5909

En er waren de honderden hagedissen. Op de weg en op de paadjes. Op krakende vloeren en op de overwoekerde muren. Wegschietend bij elke stap die we zetten.

IMG_5921   IMG_5917

En er waren een aantal automobilisten, die de weg door het spookdorpen gebruikten om van het ene naar het andere (bewoonde) dorp te komen. Maar toeristen waren hier niet.

IMG_5915    IMG_5924

IMG_5914    IMG_5906

Hoewel we alleen in de ochtend een uurtje hadden geslapen, was een bezoek aan dit dorp genoeg om weer helemaal tot rust te komen. Zo moet een spookdorp voelen. En zo voelt het als de natuur het dorp heeft overgenomen. Het kronkelweggetje omhoog bracht ons bij het lelijke nieuwe Papaglionti en via kaarsrechte wegen langs lelijke industrie kwamen we bij de snelweg en ontvluchtten we de drukte van Calabrië. Uren en uren moesten we rijden om in een nieuwe provincie te komen. Uiteindelijk belandden we nog onder Napels, in een agriturismo. Met een echte slaapkamer. Met airco.

De volgende dag smikkelden we de door Willemijn geplukte bramen op. Een heerlijk souvenir uit Papaglionti, het rustige spookdorp in een chaotisch gebied.

(bron geschiedenis Papaglionti: website Paesi Fantasma)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>